അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഏറ്റവും വലിയ വഴികേട് എന്തെന്നാൽ, അല്ലാഹു തആല ആരെയാണോ സ്വന്തമാക്കിയത്, ആർക്കാണോ അവൻ ആദരവ് നൽകിയത്, ആരെയാണോ അവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരനാക്കിയത്, ആരെയാണോ നബിയായി, റസൂലായി, വലിയുല്ലാഹ് ആയി, ഫഖീറായി, ആഷിഖേ ഇലാഹിയുടെ രൂപത്തിൽ അയച്ചത്, അങ്ങനെയുള്ളവരോട് ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ വിദ്വേഷം വെക്കുകയോ അസൂയ വെക്കുകയോ ചെയ്യുക എന്നതാണ്. അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വഴികേട്‌. ഇതിനേക്കാൾ വലിയ ഒരു തെറ്റ് അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ വേറെയില്ല. അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് പാപമോചനം ഇല്ല.

 

***

 

സാധാരണ ഒരു മുസ്ലിം പരദൂഷണവും അപവാദവും പറയുകയാണെങ്കിൽ, ആർക്കെതിരെയാണോ പറഞ്ഞത്, അവന്റെ നന്മകൾ അങ്ങോട്ട് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടും. ഇനി ഒരു മുഅ്മിൻ ആണ് അപവാദം പറയുന്നതെങ്കിൽ, അവന്റെ നൂർ തട്ടിപ്പറിക്കപ്പെടും. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദാകിറേ ഖൽബികളാണ്. പരസ്പരം അപവാദം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നാൽ നിങ്ങളുടെ നൂർ നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും.

 

*** 

ഏകദേശം 99.99% മുസ്ലീങ്ങൾക്കും ആദ്യത്തെ ഫർള് ഏതാണെന്ന് അറിയില്ല. ഹദീസ് മുബാറക്കിൽ പറയുന്നു: ‘ദിക്ർ അല്ലാഹ് ഫർള് അവ്വൽ മിൻ ഖബ്’ലി കുല്ലി ഫറായിള്’. ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ ഫർള് അല്ലാഹുവിന്റെ ദിക്ർ ആണ്. രണ്ടാമത്തെ ഫർള് സ്വലാത്ത് ആണ്.

 

***

 

നബി (സ) അരുളി, സ്ത്രീയുടെ ആഭരണം അവളുടെ ലജ്ജയാണ്. ലജ്ജയില്ലാത്തവൾക്ക് ഈമാനില്ല. അവൾക്ക് ഒരു ആഭരണവുമില്ല. സ്ത്രീയുടെ അലങ്കാരം, സ്ത്രീയുടെ സൗന്ദര്യം അവളുടെ ഈമാനിലും ലജ്ജയിലുമാണ്.

 

***

 

നബി (സ) തൻ്റെ ഉമ്മത്തിന് എന്ത് ഉപദേശമാണ് നൽകിയത്? ആളുകൾ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ കാരണം വിവാഹം കഴിക്കുന്നു. ചിലർ വംശവും കുലമഹിമയും നോക്കുന്നു. അവൻ്റെ കുടുംബം നോക്കുന്നു. ചിലർ സമ്പത്ത് നോക്കുന്നു. മറ്റുചിലർ സൗന്ദര്യം നോക്കുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ എൻ്റെ ഉമ്മത്തിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ സമ്പത്തോ, കുലമഹിമയോ, സൗന്ദര്യമോ നോക്കരുത്. നിങ്ങൾ ദീനിൻ്റെ പേരിൽ വിവാഹം കഴിക്കുക. ഇവൾ ദീനുള്ളവളാണോ, മുഅ്മിനാണോ എന്ന് നോക്കുക.

 

***

 

ഞാൻ മുഖസൗന്ദര്യം നോക്കാറില്ല. പണമുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് നോക്കാറില്ല. സർക്കാർ ഗോഹർ ഷാഹിയെ പിൻപറ്റുന്ന ആളാണോ, ദാകിറേ ഖൽബി ആണോ എന്ന് നോക്കും. ഞാൻ ആളുകളെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുമ്പോൾ ദീൻ മാത്രമേ നോക്കാറുള്ളൂ. ഇവനും സർക്കാർ ഗോഹർ ഷാഹിയെ പിൻപറ്റുന്നവനാണ്, അവളും സർക്കാർ ഗോഹർ ഷാഹിയെ പിൻപറ്റുന്നവളാണ്. മുഖസൗന്ദര്യത്തിൽ എന്തിരിക്കുന്നു? മുഖം അതിസുന്ദരമാണ്, പക്ഷെ ഹൃദയം കറുത്തതാണെങ്കിലോ? സ്വഭാവം ഭയാനകമാണ്. വാ തുറന്നാൽ മോശം വാക്കുകൾ വരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാണ്? സൗന്ദര്യം എന്നത് ഹൃദയത്തിൻ്റെ സൗന്ദര്യമാണ്. സ്വഭാവത്തിൻ്റെ സൗന്ദര്യമാണ്.

 

***

 

തൗഹീദിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം ഇഖ്‌ലാസ് ആണ്. ഇഖ്‌ലാസിന്റെ അർത്ഥം പരിശുദ്ധമായി റബ്ബിനെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്. യാതൊരു സ്വാർത്ഥ താൽപര്യവുമില്ലാതെ, യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ, പരിശുദ്ധമായി റബ്ബിനെ സ്നേഹിക്കുക. ഇതാണ് ഇഖ്‌ലാസിന്റെ കാതൽ. ഈ ഇഖ്‌ലാസ് എന്നത് ഖവാസിനുള്ളതാണ് (പ്രത്യേക വ്യക്തികൾ), സാധാരണക്കാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതല്ല. കാരണം ആളുകൾ ഇബാദത്ത് ചെയ്യുന്നത് സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഹൂറികൾക്കും വേണ്ടിയാണ്. അത് ഇഖ്‌ലാസിന് എതിരാണ്. അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള സ്നേഹമില്ലാതെ ഇബാദത്തിന് എന്തെങ്കിലും വിലയുണ്ടോ? ഉണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകാൻ മാത്രം വിലയുണ്ട്. ഇബാദത്ത് കൊണ്ട് സ്വർഗ്ഗം കിട്ടും, അല്ലാഹുവിനെ കിട്ടില്ല.

 

***

 

നിങ്ങൾക്ക് ദിവസേനയുള്ള നൂറിൻ്റെ ഭക്ഷണം ലഭിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ആളുകളോട് ദിവസവും മെഹ്ഫിലിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പറയുന്നത്. ഭക്ഷണവും നിങ്ങൾ ദിവസവും കഴിക്കുന്നില്ലേ? ഭക്ഷണം ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ കഴിച്ചാൽ മതിയെന്ന് നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ശരീരത്തിൻ്റെ, നഫ്സിൻ്റെ ഭക്ഷണം ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് നേരം. ഖൽബിൻ്റെയും റൂഹിൻ്റെയും ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ, ആഴ്ചയിൽ ഒരു ദിവസം മതി, ദുനിയാവിൽ വേറെയും പണികളില്ലേ എന്ന് ചോദിക്കും. നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പരിഗണിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ ദൈവത്തെ പരിഗണിക്കുക.

 

***

 

അല്ലാഹു ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ അവനെ മാത്രം സ്നേഹിക്കണം എന്നുള്ള നിങ്ങളുടെ ഈ അറിവ് തെറ്റാണ്. ഈ മുഹബ്ബത്ത് ഒരു കോണിപ്പടി പോലെയാണ്. ആദ്യം മുർഷിദിൽ നിന്ന് മുഹബ്ബത്ത് പഠിക്കും. പിന്നെ മുർഷിദ് റസൂലുള്ളയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. പിന്നെ റസൂലുള്ളയുടെ മുഹബ്ബത്തിൽ പൂർണ്ണത നേടും. പിന്നെ ആ മുഹബ്ബത്ത് അല്ലാഹുവിന്റെ മുഹബ്ബത്തിനുള്ള വസീലയായി മാറും. ഞാൻ സർക്കാരിന്റെ മുഹബ്ബത്തിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന പാഠത്തിൽ ഈ കാര്യം തന്നെയാണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. സർക്കാർ ഗോഹർ ഷാഹിയുടെ മുഹബ്ബത്തിന്റെ വസീലയിലൂടെ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ മുഹബ്ബത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമല്ലോ. അല്ലാതെ നേരിട്ട് എങ്ങനെ എത്തും?

 

***

 

ഇൽമിൻ്റെ ഉറവിടം ഖുർആൻ അല്ല, റസൂലുള്ളാഹി (സ) യാണ്. ലോകം മുഴുവൻ പറയുന്നു ഖുർആൻ ആണെന്ന്. ശരി, ഞാനും അത് അംഗീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, ഖുർആൻ തന്നെയാണെന്ന്. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും ഏതെങ്കിലും ഒരു ഹദീസ് വരും, “വിജ്ഞാനം നേടുക, അതിന് ചൈനയിൽ പോകേണ്ടി വന്നാലും ശരി.” ഖുർആൻ ഇവിടെയുണ്ടല്ലോ. ഇതാണ് വിജ്ഞാനത്തിൻ്റെ ഉറവിടമെങ്കിൽ റസൂലുള്ളാഹ് (സ) എന്തിനാണ് ആളുകളോട് ചൈനയിലേക്ക് പോകാൻ പറയുന്നത്? ഖുർആൻ ഇവിടെയുണ്ടല്ലോ.

മുസ്‌ലിംകൾക്ക് ഈ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയുണ്ട്, ഖുർആനിൽ എല്ലാം ഉണ്ടെന്ന്. “ഖുർആനിൽ ഇല്ലാത്തതായി യാതൊന്നും തന്നെയില്ല.” എത്ര വലിയ വിഡ്ഢിത്തം നിറഞ്ഞ വാക്കാണിത്. മറ്റുകാര്യങ്ങളെല്ലാം വിടൂ, നമസ്കാരം എങ്ങനെ നിർവഹിക്കണമെന്ന് ഖുർആനിലില്ല. അത് റസൂലുള്ളാഹി (സ) ആണ് പഠിപ്പിച്ചത്.

 

***

 

മനുഷ്യൻ തെറ്റുകളുടെ രൂപമാണ്. പക്ഷേ അത് ബാത്വിനി ജ്ഞാനത്തിലൂടെ അവൻ സ്വയം ശുദ്ധിയാക്കുന്നത് വരെ മാത്രമാണ്. ഏത് ദിവസമാണോ ആ തെറ്റുള്ള കാര്യം അവൻ ശുദ്ധിയാക്കിയത്, അന്ന് അവൻ മലക്കുകളെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ അശ്റഫുൽ മഖ്‌ലൂഖാത്ത് ആകും. ആ തെറ്റ് ആദം നബിയിൽ നിന്നും സംഭവിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ ബാത്വിനി ഇൽമ് കാരണം അല്ലാഹു മലക്കുകളോട് ആദമിന് സുജൂദ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു. മലക്കുകൾ സുജൂദ് ചെയ്ത അതേ ആദമിന്റെ മക്കൾ തന്നെയല്ലേ നാമും. വരൂ, ഞങ്ങൾക്കും സുജൂദ് ചെയ്യൂ. മലക്കുകളെക്കാൾ നല്ലതാണ് മനുഷ്യനാകുന്നത്, പക്ഷേ അധ്വാനം ആവശ്യമാണ്. ഇന്നത്തെ മനുഷ്യന് ഇതിൽ അധ്വാനിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. നഫ്‌സിനെ ശുദ്ധിയാക്കേണ്ടതുണ്ടല്ലോ.

 

***

 

അല്ലാഹു ഖുർആൻ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു, “നാം ഈ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിച്ചു, നാം തന്നെയാണ് അതിന്റെ സംരക്ഷകർ.” ഇതിൽ നിന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കിയത്, എന്തൊക്കെയുണ്ടോ അതെല്ലാം അല്ലാഹു സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാണ്. സംരക്ഷണം എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അത് നബി (സ) യുടെ ഖൽബിൽ സുരക്ഷിതമായിരിക്കും എന്നാണ്. നിങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി എഴുതിവെച്ച ആയത്തുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം അല്ലാഹു ഏറ്റെടുത്തിട്ടില്ല. റസൂലുല്ലാഹിയുടെ ഖൽബിലുള്ളത്, അത് സുരക്ഷിതമായിരിക്കും.

 

***

 

മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവം വളരെ വിചിത്രമാണ്. വിചിത്രം എന്നുവെച്ചാൽ, വിശുദ്ധ ഖുർആനിനെ അവർ തങ്ങളുടെ ബുദ്ധിക്കനുസരിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

 

***

 

ഞാൻ ഇവിടെ ഈ പോളോ ഷർട്ടും ധരിച്ച് ഇരുന്നുകൊണ്ട്  തെളിയിക്കുന്നത്, ഈ ബാഹ്യമായ വസ്ത്രമല്ല ഒരാളെ വലിയ്യ് ആക്കുന്നത് എന്നാണ്. അതിന് പിന്നിൽ ഹൃദയമുണ്ട്, മിസ്ബാഹ് (വിളക്ക്), ചിരാഗ് (ദീപം), സുജാജ (സ്‌ഫടികപാത്രം), അതിൽ ഇസ്മു ദാത്തിന്റെ (അല്ലാഹു എന്ന നാമത്തിന്റെ) ദീപം ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുന്നു, ആർക്കും അത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും. എന്നാൽ മുന്നിലിരിക്കുന്നവന്റെ അണഞ്ഞുപോയ ജ്വാലയെ അത് വീണ്ടും കത്തിക്കുന്നു. അവനാണ് വലിയ്യുല്ലാഹ്. ഹൃദയങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നവൻ, ഓരോ നെഞ്ചിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ തീപ്പൊരിയുടെ ജ്വാലയെ ആളിക്കത്തിക്കുന്നവൻ. ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇസ്മു ദാത്തിന്റെ വിളക്ക് തെളിയിക്കുന്നവൻ.

 

***

 

നമസ്കാരം എത്ര വലിയ ആരാധനയാണ് അല്ലേ? നമസ്കാരം വളരെ വലിയ ആരാധനയാണ്. എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഇതും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഫ വൈലുൽ ലിൽ മുസല്ലീൻ അല്ലദീന ഹും അൻ സ്വലാത്തിഹിം സാഹൂൻ, ഹും യുറാഊൻ. അത്തരം നമസ്കാരക്കാർക്ക് നാശവും തകർച്ചയുമാണ്. നമസ്കരിക്കാത്തവരെക്കുറിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്. നമസ്കാരത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് അശ്രദ്ധരായ അത്തരം നമസ്കാരക്കാർക്ക് നാശവും തകർച്ചയുമാണ്. നമസ്കാരം എങ്ങനെ നിർവ്വഹിക്കണം, എന്ത് ചെയ്യണം എന്നൊന്നും അവർക്കറിയില്ല. നമസ്കാരത്തിന്റെ നിബന്ധനകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ഹദീസിൽ നബി (സ) യുടെ വചനമുണ്ട്, ലാ സ്വലാത്ത ഇല്ലാ ബി ഹുദൂറിൽ ഖൽബ്. നമസ്കാരത്തിൽ നിന്റെ ഖൽബ് ഹാജരാകുന്നതുവരെ നമസ്കാരം തന്നെ ഇല്ല.

നമസ്കാരത്തിന് മൂന്ന് നിബന്ധനകളുണ്ട്. നാവ് സമ്മതിക്കണം, ശരീരം പ്രവർത്തിക്കണം, ഖൽബ് തസ്ദീഖ് ചെയ്യണം. കാരണം ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആദ്യത്തെ സ്തംഭം തന്നെ ഇതാണ്, ഇഖ്‌റാറും ബിൽ ലിസാൻ വ തസ്ദീഖും ബിൽ ഖൽബ്. അതായത് നാവ് സമ്മതിക്കുകയും ഖൽബ് ആ കലിമയെ ശരിവെക്കുകയും ചെയ്യുക.

കാഫിറുകളുടെ നാവ് സമ്മതിക്കില്ല, ഫാസിഖുകളുടെ ശരീരം പ്രവർത്തിക്കില്ല, മുനാഫിഖുകളുടെ ഖൽബ് തസ്ദീഖ് ചെയ്യില്ല. നീ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു, നീ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു, പക്ഷേ നിന്റെ ഖൽബ് മുനാഫിഖ് ആയിരുന്നില്ലേ? ഖൽബിൽ പ്രകാശം ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ നമസ്കാരം നിർവ്വഹിച്ചു. ആ നമസ്കാരം കൊണ്ട് അഹങ്കാരം വന്നു. പിന്നെ നോമ്പും നോറ്റു. നോമ്പ് നോൽക്കാത്തവനെ വളരെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. താടി ഇല്ലാത്തവനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. ആരെങ്കിലും നൃത്തം ചെയ്യുന്നതും പാടുന്നതും കണ്ടാൽ പറയും, നോക്കൂ ഇവർ ഹറാമിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്, നരകത്തിലെ നായ്ക്കളാണ്. അഹങ്കാരം വന്നില്ലേ? നമസ്കാരങ്ങളിലൂടെ, ആരാധനകളിലൂടെ, അപൂർണ്ണമായ ആരാധനയിലൂടെ, അവർ ‘വ ഖദ് ഖാബ മൻ ദസ്സാഹാ’, തങ്ങളുടെ നഫ്‌സിനെ കൂടുതൽ നശിപ്പിച്ചു.

 

***

 

മലക്കുകൾ സുജൂദ് ചെയ്ത അതേ ആദമിന്റെ മക്കൾ തന്നെയല്ലേ നാമും. വരൂ, ഞങ്ങൾക്കും സുജൂദ് ചെയ്യൂ. അവർ പറയുകയാണ്, നിങ്ങൾക്ക് എന്തിന് സുജൂദ് ചെയ്യണം എന്ന്? അപ്പോൾ നമ്മൾ പറയും, ആദമിന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന അതേ ജ്ഞാനം ഞങ്ങളുടെ പക്കലുമുണ്ടല്ലോ. ആദമിന് ആന്തരിക ജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് ഞങ്ങൾക്കുമുണ്ട്.

 

***

 

റസൂലുള്ളാഹി (സ) ത്വാഇഫ് പട്ടണത്തിൽ പോയപ്പോൾ, അവിടത്തെ ആളുകൾ അവിടുത്തെ കല്ലെറിഞ്ഞു. നായ്ക്കളെ പിന്നാലെ വിട്ടു. അവിടുത്തെ പാദരക്ഷ രക്തം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ജിബ്‌രീൽ (അ) വന്നു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, യാ റസൂലല്ലാഹ്, അങ്ങ് അനുവദിക്കുകയാണെങ്കിൽ, രണ്ട് പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞെരിച്ച് ഞാൻ ഇവരെയെല്ലാവരെയും കൊന്നുകളയാം. അപ്പോൾ നബി (സ) പറഞ്ഞു, ഞാൻ റഹ്മത്തലിൽ ആലമീനായി (സർവ്വ പ്രപഞ്ചങ്ങൾക്കും കാരുണ്യം) വന്നവനാണ്. ഇവർ എന്നെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നാളെ ഇവരുടെ സന്താനങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്നെ അംഗീകരിക്കുന്ന ചിലർ വരും. അങ്ങനെ നബി (സ) മാപ്പ് നൽകി.

നിന്നോടും ആരെങ്കിലും മാപ്പ് ചോദിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിനക്കും മാപ്പ് നൽകേണ്ടി വരും. കാരണം ഇതുതന്നെയാണ് റസൂലുള്ളായുടെ സുന്നത്ത്. ഇതുതന്നെയാണ് അല്ലാഹു തആലയുടെ രീതി. അല്ലാഹു തആല ഗഫൂറുൻ റഹീമാണ് (പൊറുക്കുന്നവനും കാരുണ്യവാനും). അവനും മാപ്പ് നൽകുന്നു. നീയും അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂലിൻ്റെ സുന്നത്തിനെ പിൻപറ്റി പ്രവർത്തിക്കുക. ഇനി അവരുടെ മാപ്പ് എത്രത്തോളം സത്യസന്ധമാണ് എന്നത് അല്ലാഹുവിന് വിട്ടുകൊടുക്കുക. അവർ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നീ മാപ്പ് കൊടുക്കുക. നിൻ്റെ ഹൃദയം വിശാലമാക്കുക.

 

***

 

ആർക്കെങ്കിലും ഒരു മുർഷിദിൻ്റെ സഹവാസം ലഭിച്ചാൽ, പിന്നെ എല്ലാ സമയത്തും തഹജ്ജുദ് ആണ്. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഏതെങ്കിലും ആളോട് മുഹബ്ബത്ത് ഉണ്ടായാൽ, പിന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നിൻ്റെയും ആവശ്യമില്ല. അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക, നൂർ വരാൻ തുടങ്ങും.

 

***

 

സൂഫിസം എന്നാൽ നിങ്ങളിലെ തിന്മയുടെ ശക്തിയെ ക്ഷയിപ്പിക്കുകയും,  നിങ്ങളിലെ ദൈവികതയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്